Workshops Lichaamstaal


Honden begrijpen onze lichaamstaal perfect. Dit komt door dat zij voornamelijk non verbaal communiceren. Een mooi voorbeeld dat voor iedere hondenbezitter herkenbaar is, is dat als we op visite zijn de hond al geruime tijd van tevoren weet dat we op punt staan te vertrekken.
De hond ziet dit aan onze houding: we gaan verzitten, kijken naar onze tas en spelen met sleutels.

Maar ook een vrije dag is door onze handelingen voor de hond goed te onderscheiden van andere dagen.
Er gaat geen wekker, wij blijven langer liggen, drinken uitgebreid koffie en hebben zelfs tijd voor een ontbijt. We gedragen ons kortom minder gehaast. Dit is voor onze hond genoeg om te weten dat hij later wordt uitgelaten en ook hij blijft nog even liggen.

Helaas is de communicatie van de mens voornamelijk verbaal. We letten niet bewust op non-verbale signalen, hoewel we er onbewust wel op reageren. Denk bijvoorbeeld maar eens aan het volgende: Iemand vertelt ons een verhaal dat geloofwaardig overkomt, terwijl we het gevoel hebben dat er iets niet klopt. Tijdens het spreken gaf de verteller namelijk non verbale signalen af, die niet met het verhaal overeenkomen. Dit is de non-verbale communicatie tussen mensen.
Mensen vangen deze wel op, maar er wordt niet altijd iets mee gedaan.

Alle handelingen die mensen verrichten komen voort uit prikkels van onze omgeving of uit emoties van dat moment. Deze emoties kunnen veroorzaakt zijn door de prikkel maar ook door gebeurtenissen die eerder plaats hebben gevonden. En natuurlijk kan pijn een eveneens een oorzaak zijn van emoties. Dit geldt ook voor honden.

Een paar voorbeelden ter verduidelijking:
Uw werkgever geeft u een opdracht die u goed uitvoert, waarna u wordt geprezen. Dit geeft u een goed gevoel en stimuleert u om nog beter uw best te doen. Verbaal reageert u op het compliment met “dank u wel”, non-verbaal reageert u met uw hele lichaam, uw houding is recht, uw hoofd is opgeheven en u kijkt hem lachend aan.
Maar uw werkgever kan u ook een snauw geven als u de opdracht niet naar tevredenheid uit voert. Dit zou u een onprettig en onzeker gevoel geven, waardoor uw houding verandert: schouders laag, rug iets gebogen, mond strak en ogen afgewend. U reageert met uw hele houding op de reactie van uw werkgever. Er zijn geen woorden meer nodig om hem duidelijk te maken hoe u zich voelt.

Honden reageren op precies dezelfde manier: prikkels vanuit de omgeving en de gevoelens die daardoor veroorzaakt worden zorgen voor een reactie.

Stel nu dat u uw hond een opdracht geeft die hij perfect uitvoert. U prijst hem de hemel in, zowel verbaal (met woorden en iets lekkers) als non-verbaal. Aan uw hele houding kan hij zien dat hij de opdracht naar wens heeft uitgevoerd. U lacht, buigt een stukje naar voren, spreidt uw armen en uw stem is al snel een paar octaven hoger. Dit is een stimulans voor de hond. Wanneer u hem vraagt de opdracht nog een keer uit te voeren zal hij dit met plezier doen.
Aan zijn houding is dan ook duidelijk te zien dat hij er plezier in heeft. Zijn hoofd is hoger dan zijn lichaam, de oren staan rechtop, de staart kwispelt, hij heeft oogcontact met u en aan zijn gezichtsmimiek is te zien dat hij blij is.
Zou u echter van mening zijn dat de opdracht niet goed genoeg is uitgevoerd, dan kunt u dit over brengen door het geven van een snauw, waarbij u uw gezicht vertrekt en het voor de hond duidelijk is dat er iets aan de hand is. Hij krijgt van u een signaal waardoor hij zich onprettig en onzeker voelt. Zijn hoofd is op lichaamshoogte of lager, de staart is naar benden gericht, de oren staan naar achteren en zijn blik is van u af gericht. Uw hond reageert even eens met zijn hele houding op de reactie van u, een roedelgenoot. Dat hij de opdracht niet goed heeft uitgevoerd kan verschillende redenen hebben: hij heeft de opdracht niet begrepen of hij kan de opdracht nog niet helemaal naar wens uitvoeren omdat deze nog niet genoeg met hem geoefend is.

Ook de verbale communicatie tussen honden onderling en naar mensen heeft een zeer duidelijke functie. Wij kunnen huilen van schrik, angst, verdriet en pijn.
Honden huilen om precies die zelfde redenen.
Wanneer wij praten proberen wij onze gespreksgenoot iets duidelijk te maken. Bij opwinding verandert onze toonhoogte, en wanneer wij goed tot iemand willen doordringen lassen we tussen onze woorden korte pauzes in.
Honden blaffen om dezelfde redenen. Ze willen de roedelgenoten iets duidelijk maken.
De verschillende toon hoogten in combinatie met de pauzes tussen de blaffen geven aan wat er aan de hand is. Maar ook zuchten, geeuwen, grommen en piepen maken duidelijk hoe een hond zich voelt.

Het is duidelijk dat de non-verbale en de verbale communicatie van honden ons heel veel verteld. Het is aan ons om zijn taal net zo goed te leren als hij onze non-verbale en verbale taal begrijpt. Hoe beter u in staat bent hem te begrijp, hoe gemakkelijker het voor u is om op zijn non-verbale en verbale communicatie in te spelen.

Tijdens een korte of langere vakantie in onze Bed and Breakfast kunt u individueel een workshop volgen gericht op de communicatie met uw hond. U kunt hiermee niet alleen gedragsproblemen oplossen maar ook voorkomen. Tevens leert u uw hond nog beter kennen en krijgt u daardoor de mogelijkheden hem op een positieve manier gewenst gedrag aan te leren of ongewenst gedrag af te leren.

Voor meer informatie over de workshops kunt u bellen, mailen en kijken op www.hondenworkshops.nl

Bij deelname aan de workshop mag de hond geen slipketting dragen en liever een goed zittend tuig(je) dan een halsband.